زمین سبز
الهام گرفته از طبیعت، برای آب و هوا، برای آینده مازمین سبز
الهام گرفته از طبیعت، برای آب و هوا، برای آینده مامجازات جرأت پیدا کردن بر خدا
به فرموده « حضرت صادق (ع) »، به راستی که عده ای گناهان بسیاری مرتکب شدند؛ ولی پس از مدتی، از آن گناهان دوری کرده و از آن گناهان بسیار ترسان بودند. عده ای دیگر به آنها گفتند: « گناهان شما به عهده ما. » خداوند عز و جل بر آنها که گناه را به عهده گرفته بودند عذاب نازل کرد و سپس فرمود: « آنها از من ترسیدند و شما بر من جرأت پیدا کردید. »
منبع: کتاب « ثواب الاعمال و عقاب الاعمال »
مجازات به خشم آوردن خدا
« حضرت علی (ع) » می فرمایند: « هنگامی که خداوند عز و جل بر شهری خشم گیرد و عذابی بر آنها نازل نکند، نرخهای آنها بالا رفته، عمرهایشان کوتاه شده، تاجران آن سود نبرده، میوه هایش پاکیزه نشده، رودهایش کم آب شده، باران بر آنها نباریده و بدانشان بر آنها مسلط می شوند. »
منبع: کتاب « ثواب الاعمال و عقاب الاعمال »
مجازات عیبجوئی از مؤمن
روزی رسول خدا (ص) با جمعی نماز خواندند و سپس به سرعت به طرف مسجد رفته، دست بر در مسجد گذاشته و با بلندترین صدای خود فرمودند: « ای کسانی که با زبان ایمان آورده و ایمان به قلب آنها نرسیده است! از مؤمنین عیبجوئی نکنید؛ زیرا بی تردید کسی که در پی یافتن عیوب مؤمنین باشد خداوند به دنبال یافتن عیوب او خواهد بود و کسی که خداوند عیوب او را جستجو کند او را رسوا خواهد کرد؛ گرچه داخل خانه اش باشد. »
منبع: کتاب « ثواب الاعمال و عقاب الاعمال »
مجازات نقل کردن مطلبی درباره مؤمن به قصد رسوا کردن او
« حضرت صادق (ع) » فرمودند: « کسی که چیزی از مؤمنی نقل کند با این هدف که او را رسوا کرده و شخصیتش را از بین ببرد تا از چشم مردم بیفتد خداوند عز و جل او را از سرپرستی خود خارج کرده و به سرپرستی شیطان وارد می نماید. »
منبع: کتاب « ثواب الاعمال و عقاب الاعمال »
مجازات تهمت زدن به مؤمن
روزی « حضرت صادق (ع) » فرمودند: « کسی که به مرد یا زن مؤمنی تهمتی بزند که در آنها نباشد، خداوند در روز قیامت او را در طینت خبال برمی انگیزد تا از آن چه گفته است خارج شود. » پرسیدند: « طینت خبال » چیست؟ ». ایشان فرمودند: « چرک خون آلودی است که از فرج زنان بدکاره بیرون می آید. » همچنین پیامبر اکرم (ص) فرمودند: « ناسزا گفتن به مؤمن فسق، جنگ با او کفر و خوردن گوشتش با غیبت گناه است. »
منبع: کتاب « ثواب الاعمال و عقاب الاعمال »