آیین دادرسی مدنی عبارت است از مجموع مقررات مربوط به تشکیلات مراجع قضایی، صلاحیتها و اختیارات و وظایف آنها و تشریفاتی که باید از طرف دادگاه و اصحاب دعوا، از شروع رسیدگی تا ختم دعوا و صدور حکم، رعایت گردد. پس قواعد آیین دادرسی مدنی به دو بخش تقسیم می شود: یکی قواعد مربوط به تشکیلات قضایی، صلاحیتها، اختیارات و وظایف آنها و دیگری قواعد مربوط به چگونگی طرح دعوا، اثبات حق، اعتراض به حکم، اعاده دادرسی و امثال آن که اصطلاحا آیین دادرسی به معنای اخص نامیده می شود. در گذشته، بخشی از حقوق مدنی به شمار می رفته و ضمن حقوق خصوصی مورد مطالعه و بحث و گفتگو قرار می گرفته است؛ اما امروزه، برخلاف آیین دادرسی کیفری که زیرمجموعه ای از حقوق کیفری است، رشته ای مستقل از حقوق مدنی شمرده می شود که در نتیجه این استقلال، برخی آن را از شعب حقوق عمومی می دانند و برخی نوعی حقوق مختلط و برخی نیز آن را از شاخه های حقوق خصوصی به شمار می آورند.