لبی شیرین عسل داری؛ نداری؟
نگاهی چون غزل داری؛ نداری؟
ولی با این همه با این دل من،
سر جنگ و جدل داری؛ نداری؟
« حسن احرامی »
نه ترک خانه ما می کند عشق،
نه با این دل مدارا می کند عشق.
دل من مانده مبهوت این میانه.
چرا امروز و فردا می کند عشق؟
« حسن احرامی »
طمع بردم به لبهای چو قندت.
امان از چشمهای چون کمندت!
دلم را تا ابد کردی گرفتار.
چه ناغافل شدم محبوس بندت!
« حسن احرامی »
هر چند که یک دل؛ دل تنها، دارم،
اندوه نهان و غم پیدا دارم؛
خوشبخت جهانم؛ به خدا می دانم!
سرمایه جاودان؛ خدا، را دارم.
« سحر اکبری »
دل را که بدون غم نخواهند خرید،
یک سیم سیاه هم نخواهند خرید.
هر دل به عیار عشق قیمت دارد.
ای عشق! تو را که کم نخواهند خرید.
« سحر اکبری »